[♥]walk : [A]walk

ล้า...หมดสิ้นแรง

หัวใจเราถูกบีบจนอ่อนล้าเต็มทน...
ด้วยความรู้สึกที่เราก่อขึ้นมาเองทั้งสิ้น
มิอาจโทษใครๆได้

"รักเอง...ช้ำเอง"

เคยได้ยินมาหลายที ประสบมาก็หลายครา
แต่ทำไมนะ...ใจ...หยุดพักได้มาตั้งนาน
ทำไมตอนนี้กลับลอยไปหาเรื่องใส่ตัวอีกแล้ว.

"ประสบการณ์สอนให้ฉันปิดบังความอ่อนไหวเอาไว้
ฉันไม่ได้เข้มแข็งอะไรหรอก เพียงแต่กลัวการเปิดเผยเท่านั้น
ฉันกลัว กลัวเหลือเกิน...
กลัวว่าสักวันฉันจะโดนทำร้ายเพราะความอ่อนแอของหัวใจ
และหลงเชื่อใครต่อใคร จนเป็นการทำร้ายตัวเอง
ชีวิตฉันเพียงพอแล้วกับการรินน้ำตา...เพียงพอแล้วจริงๆ"

เพลงนี้เรียกได้ว่า เป็นเพลงประจำตัวของเราเลยก็ว่าได้

เป็นเพราะเรา เป็นเพราะเรามากกว่า
เป็นเพราะใจ เป็นเพราะใจเราอ่อน
อ่อนแออยู่เสมอ เพียงพบคนถูกใจ
เก็บมาใส่ดวงใจฉันไว้ ฝันลมลมมากมาย

แล้วเป็นไงพอหัวใจต้องเจ็บ เขาคนดีมีแล้วมีคนอื่น
เจ็บใจอยู่อย่างนั้นเพียงพบความผิดหวัง
ได้แต่ปลอบ ปลอบใจตัวเองหวังอะไรมากมาย...นะใจ

เป็นเพราะใจเราอ่อน อยากทำหัวใจขึ้นใหม่
อยากตบแต่งดวงใจเล็กๆให้แข็งแรงพอจะทนไหว
พอแล้วพอ พอฉันพอดีกว่า คิดไปเองทำให้ใจต้องเจ็บ
สุขเพียงสุขเล็กน้อย ยามพบคนถูกใจ
แต่พอเจ็บ มันเจ็บเกินใคร
เป็นเพราะใจเราบางเหลือเกิน...

เป็นเพราะใจเราอ่อน อยากทำหัวใจขึ้นใหม่
อยากตบแต่งดวงใจเล็กๆให้แข็งแรงพอจะทนไหว
พอแล้วพอ พอฉันพอดีกว่า คิดไปเองทำให้ใจต้องเจ็บ
สุขเพียงสุขเล็กน้อย ยามพบคนถูกใจ
แต่พอเจ็บ มันเจ็บเกินใคร
เป็นเพราะใจเราบาง…เหลือเกิน...