awalk : ยิ่งโตยิ่งยึดติด

posted on 12 Sep 2012 18:09 by awalk in awalk directory Diary
อยู่ๆ ก็เปิดกลับไปอ่านไดอารี่หน้าเก่าๆ 
แล้วก็รู้สึกดีจริงๆ ที่ได้บันทึกเรื่องราวต่างๆ ไว้
ถึงจะไม่บ่อยนัก แต่มันก็เหมือนเป็นกล่องใบนึง
ที่เมื่อไหร่ที่เรานึกจะเปิดออกมาระลึกความทรงจำ
ตั้งแต่ตอนที่ยังเป็นเด็กก็สามารถทำได้....
จะได้รู้ว่าเมื่อตอนนั้นเราเป็นยังไง มีความคิดยังไง

จะว่าไปภายนอกคนทั่วไปก็อาจรู้สึกว่าเราไม่ได้เปลี่ยนไป
ใช่...เรายังคงเป็นเหมือนเดิมกับคนที่เคยผ่านมาในช่วงเวลาเดียวกัน
จนถึงตอนนี้ ,, นิสัยเราจะหยุดอยู่เมื่อรู้จักและใช้ชีวิตกะใครในขณะนั้น 
ต่อให้ผ่านมานานแค่ไหนก็เป็นหมือนเดิม เหมือนเป็นช่วงๆเลยนะ
แล้วเราก็แยกแยะการปฏิบัติตนกับแต่ละคนได้เป็นอย่างดีด้วย

แต่ลึกๆแล้ว สำหรับการมานั่งดูตัวเองพิจารณตัวเองในตอนนี้กับเมื่ออดีตที่ผ่านมา
....รู้สึกเลยว่าเรามันนิสัยไม่ดีขึ้นเยอะเลยแฮะ
ไม่อยากจะโทษว่าสภาพแวดล้อมทำให้เราเป็นแบบนั้น
น่าจะโทษตัวเองมากกว่า รู้สึกว่า...
ใจร้อนมากขึ้น ขี้หงุดหงิด โมโหง่าย เอาเรื่องทุกอย่างมาใส่ตัวเอง
คิดมากคิดเยอะไม่รู้จักปล่อยวาง มั้งที่เมื่อก่อนไม่ได้เป็นแบบนี้เลย
 
จนเดี๋ยวนี้ต้องอ่านหนังสือที่เกลาจิตใจ ฝึกสติ สมาธิ 
เข้าทางเซน ฝึกปล่อยวาง คือมันรู้สึกอึดอัดที่ตัวเองเป็นแบบนี้มากไม่ชอบที่เป็นแบบนี้
มันเสียทั้งสุขภาพจิต และสุขภาพกายจริงๆอย่าปล่อยวางได้จริงๆ ไม่ใช่แค่เปลือกผิว
ที่ยิ้มกะคนอื่นและบอกตัวเองไปวันๆว่า "ไม่เป็นไร ช่างมันเถอะ" แต่ในใจลึกๆ กลับทำไม่ได้
 
เรื่องแบบนี้คงต้องค่อยเป็นค่อยไป เมื่อก่อนไม่เห็นจะเคยคิดว่าการปล่อยวางมันยากเลย
แต่ตอนนี้ ด้วยอายุมากขึ้น มีภาระ มีหน้าที่ มีความคาดหวังทั้งจากตัวเอง
และคนภายนอกมันเลยทำให้เราต้องยึดถือทุกสิ่งไว้ทุกอย่างตลอดเวลา
จะปล่อยไป ละทิ้ง ไม่สนใจแบบตอนเป็นเด็ก....ก็ไม่ได้อีกแล้ว
 
 
 
"Life is Like a camera, just focus on what's important
and capture the good times, develop from the negatives
and if things don't work out, Just Take Another Shot."

 

Comment

Comment:

Tweet



♥子夏♥ View my profile