[♥]walk : [A]walk

สองวันที่ผ่านมา...สิ่งที่คิดว่าสิ้นหวังไปหมดแล้ว
ก็กลับกลายมาเป็นดั่งหวัง...โดยมิได้ตั้งใจ

 29 พฤษภาคม 2552

เค้าโทหาเราเป็นครั้งแรก!!!
ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดๆก็ตาม
แต่มันก็ทำให้เรารู้สึกดีขั้น MAX!!!
เสียดายที่กลายเป็นmiss call เพราะว่าเราไม่ได้ยิน
ผ่านไปนานมากถึงได้โทกลับไปแล้ว...
ก็ได้คุยกัน

และ

มาเจอกัน

...ถึงจะเป็นด้วยเรื่องงานที่ทำกันก็เถอะ

 31 พฤษภาคม 2552

คิดว่า...คงจะไม่มา
คงจะไม่ได้เจอกัน

แต่ทุกอย่างกลับตาลปัตร
เค้ามาตั้งแต่เช้า!!!


ได้มีช่วงเวลาร่วมกันกะเค้ามากมาย
รู้สึกดีสุดๆ ชนิดที่ว่า...ไม่สามารถบรรยายออกมาได้ด้วยวิธีใดๆ
รู้สึกอบอุ่นในใจที่ได้อยู่ข้างๆเค้า...

แต่ก็มีเรื่อง ไม่คาดฝันเกิดขึ้น!!!
เป็นเรื่องที่เราก็ติดอยู่ในใจว่ามีใครต้องคิดแบบนั้นแน่ๆ
ซึ่งมันไม่ใช่เลยอย่างแน่นอน!!!

แอบเสียใจเหมือนกันนะ...ที่ได้ยินว่าเค้าคิดงั้น
ถึงเค้าจะยืนยันว่าไม่ได้เป็นคนพูด...


และก็ช็อคกับคำถามที่หลุดมาจากปากเค้าอย่างมากที่สุด



"แล้วเธอชอบใคร?"

จะให้ตอบยังไงได้ละ??? ต่อหน้าคนมากมาย
ในเมื่อคนถามที่อยู่ตรงหน้า...ก็คือคำตอบของคำถามนี้

เปิดฉากด้วยการได้เจอเธอ แล้วฉันก็นั่งพร่ำเพ้อถึงเธอทั้งวัน
นี่คงเป็นอาการของความไหวหวั่น ไม่เจอกับเธอตัวฉันคงไม่เข้าใจ
ก็ปล่อยเรื่องราวให้มันดำเนิน อึดอัดเหลือเกินอยากเดินเข้าไปใกล้ๆ
อยากบอกว่าใจของฉันมันคิดไปไหน ก็ต้องเก็บไว้กลัวเธอไม่คิดอะไร

อึดอัดน๊า...ที่ต้องเก็บอาการไว้อย่างนี้
เมื่อไหร่จะได้รู้สักที ว่ารักในครั้งนี้จะเป็น.ไป.ได้.ไหม
เธอจะรักไม่รัก จะรักไม่รัก เธอจะรักชั้นไม่รัก จะรักไม่รัก
เมื่อไหร่จะได้รู้สักที ว่ารักในครั้งนี้จะเป็นยังไง
เธอจะรักไม่รัก จะรักไม่รัก เธอจะรักไม่รัก จะรักไม่รัก
เมื่อไหร่จะได้รู้สักที ว่ารักในครั้งนี้จะลงเอยยังไง

สรุปเรื่องราวในตอนท้าย นั้นมันจะจบลงเอยยังไงใครรู้
เธอจะเป็นคนที่ฉันได้เคียงคู่ หรือฉันต้องอยู่คนเดียวยังงี้เรื่อยไป

รักไม่รัก by Lula