[♥]walk : [A]walk

          “ออด...ออด…” เสียงกริ่งของคาบเรียนสุดท้ายดังเนิ่นนาน คล้ายกับจะย้ำเตือนให้นักเรียนรับรู้ว่า...
.....................................ได้เวลากลับบ้านแล้ว.......................... 

นักเรียนทุกคนต่างรีบพากันเก็บข้าวของเพราะทุกคนต่างก็อยากรีบกลับบ้านกันทั้งนั้น
เพราะว่าวันนี้เป็นวันปิดภาคเรียนแล้ว...ยังเหลือก็เพียงแต่นักเรียนชั้นมัธยมปลายปีสุดท้ายเท่านั้น
..ที่ต่างก็แลกกันเขียนเฟรนด์ชิพ บางคนก็ให้เซ็นเสื้อกัน บางคนก็ถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึก
และยิ่งไปกว่านั้นหลายๆคนถึงกับต้องมีน้ำตา เพราะนี่เป็นช่วงเวลาสุดท้ายแล้วที่พวกเขาจะได้อยู่ร่วมกัน
......ณ ห้องเรียนแห่งนี้

             เก้าอี้ค่อยๆถูกยกขึ้นวางบนโต๊ะทีละตัวๆ และจัดเรียงรายไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยเป็นครั้งสุดท้าย
ก่อนที่พวกเขาจะจากไป กระดานไวท์บอร์ดที่เคยใช้เรียน จดชื่อคนคุย บัดนี้ถูกลบเลือนจนจางหายไป
เหลือไว้เพียงแต่กระดานที่ว่างเปล่าไม่เหลือแม้แต่กระทั่งภาพที่เขาเคยวาดเล่นกัน
พื้นห้องที่เคยเต็มไปด้วยเศษผง และเศษกระดาษ บัดนี้กลับขาวสะอาด ราวกับไม่เคยใช้งานมาก่อน
ไฟค่อยๆถูกดับลงทีละดวงๆ จนห้องที่เคยสว่างสดใส สลัวลงอย่างเห็นได้ชัด
และเสียงที่เคยจ้อกแจ้กจอแจ เวลานี้เหลือเพียงแต่เสียงของลมที่พัดผ่านไปอย่างเอื่อยเฉื่อย
กับเสียงใบไม้นอกหน้าต่างที่ไหวต้องลมเท่านั้น.......
ประตูถูกปิดลงอย่างเงียบสนิท.......ทุกคนได้ออกจากห้องเรียนแห่งนี้ไปแล้ว.....…

             ห้องเรียนที่หลงเหลือเพียงแต่ความเงียบเหงา ไร้ซึ่งเงานักเรียนและอาจารย์
 แต่คงเต็มเปี่ยมไปด้วยความทรงจำของนักเรียนแต่ละรุ่น มีมิตรภาพ ความรัก ความรู้ เกิดขึ้น
ณ ที่แห่งนี้มากมาย จนอาจกล่าวได้ว่าห้องเรียนแห่งนี้....เป็นเสมือนทางสายหนึ่งที่นักเรียนทุกคน
ต้องก้าวข้ามผ่านไปสู่หนทางใหม่ในวันข้างหน้าต่อไป…....

-------------------------------------------------------------------

เพิ่งทำงานพารากราฟเสร็จไปสดๆร้อนๆ
หัวข้องานวันนี้คือ "ให้นิสิตหาภาพมา1ภาพ แล้วเขียนบทพรรณนา ความยาว 7-10 บรรทัด"
แล้วดูเรานะ ยาวเชียว ไอ้เรื่องบรรยาย เพ้อเจ้อ ใช้คำฟุ่มเฟือนน่ะ ถนัดนัก

ไม่รู้ทำไมเหมือนกันนะ,, บางทีก็อาจเป็นเพราะวันนี้มีเรื่องมากมาย
...ให้เราต้องกลับไปนึกถึงวันเวลาเก่าๆ กับชีวิตมอปลาย

ก็เลยเลือกรูปนี้ขึ้นมาพรรณนา
เป็นรูปที่เราถ่ายเองกับมือในวันเรียนวันสุดท้ายของมอหก
เพราะว่าจะเอามาทำเป็น head แรกของบอร์ดห้อง

อันนี้ที่เคยทำไว้นะ มีสามเวอร์ชั่น (คลิกที่รูปเพื่อดูรูปใหญ่นะ)

ว่าแล้วก็....คิดถึงเวลาเก่าๆจัง
(รู้สึกว่าตัวเองแก่แล้วนะเนี่ย 555)

ขอพื้นที่เล็กๆให้ยังเป็นเด็กอยู่ได้ไหม~

ปล. เราว่าเรารู้สึกภูมิใจกับงานพารากราฟชิ้นนี้มากที่สุดแล้วนะ

แต่ไม่รู้ว่าผลคอมเม้นอาจารย์จะออกมาไงแฮะ

-------------------------------------------------------------------

Edit: 16/01/09

ได้รับคอมเม้นจากอาจารย์แล้วล่ะ

รู้สึกดีชะมัด!!

งานนี้ก็เป็นอย่างที่หวัง โดนแก้นิดเดียวเท่านั้น

เรียนวิชาที่ชอบมันก็สนุกและได้ดีแบบนี้นี่เองนะ

ผิดตรงการใช้ภาษานิดหน่อย "จ้อกแจ้กจอแจ" เราดันเขียนเป็น "จ่อกแจกจอแจ" ซะงั้น

"เขียนได้ดี .. ก็เพราะเรามีความทรงจำ มีความรู้สึกร่วมกับเหตุการณ์เหล่านั้น 
มันทำให้เราถ่ายทอดความประทับใจออกมาเป็นคำพูดได้รื่นหู ชวนอ่านชวนฟัง
เรียกว่า วาดภาพด้วยภาษาก็ว่าได้ เพราะอ่านแล้วเห็นภาพตรงกับภาพที่ยกมา
และการใช้ภาษาทำให้เกิดอารมณ์ความรู้สึกต่อภาพดี
ฝึกเขียนด้วยวิธีนี้เรื่อยๆ ก็จะเก่งค่ะ "

ปล. มันทำให้เราอดสงสัยไม่ได้ว่า...
มาถึงตอนนี้แล้ว...เส้นทางการเรียนที่เรากำลังเลือกเดินอยู่นั้น

มันถูกและเหมาะสมกับเราแล้ว...งั้นหรอ?